ANAYASADA SPOR

Taslak araştırmadır. Yorumlarınızı bekliyorum. Geliştirmeler ve düzeltmeler yapılarak araştırmalar bölümüne taşınacaktır.

1. GİRİŞ

Yeni Anayasa çalışmalarının sürdüğü bu dönemde spora anayasada yer vermek gerekir mi? Yer alması durumunda kapsamı ve içeriği ne olmalı? gibi soruların spor kamuoyunda tartışılmadığı ve ortada herhangi bir öneri veya görüşün olmadığı görülüyor.

Spor dünyamızın her zaman reaktif olduğu ve çok önemli konuların bazı çevrelere ucu dokunduktan sonra alelacele karara bağlandığını düşünürsek bu çok da garipsenecek bir durum değil.

Anayasalarda sporun yeri ve bunun toplum hayatına etkileri konusunda oldukça sınırlı sayıda araştırma var. Genel olarak baktığımızdaysa sporun hem taban hem de elit düzeyde başarısında anayasada spora yer verip vermemenin herhangi bir etkisi olmadığını söyleyebiliriz. En azından bu konuda bir araştırma yayınlamış olan Avrupa Birliği’nin 20 ülkeyi kapsayan araştırması bu sonuca ulaşmış.

Pratikte baktığımızda da sporda halkın katılımı konusunda ve/veya elit seviyede başarıya ulaşmış pek çok ülkede Anayasa’da spora yer verilmemiştir. ABD, İngiltere, Almanya ve daha pek çok ülkeyi bu konuda örnek olarak gösterebiliriz. Hatta bazılarında yasalarda bile spora ilişkin herhangi bir düzenleme ve hüküm bulunmuyor.

2. TÜRKİYE’DE ANAYASA VE SPOR

Spora 1921, 1924 ve 1961 Anayasaları’nda yer verilmezken ilk olarak 1982’de sporun anayasal “önemi” fark ediliyor. Son olarak tahkim maddesi ekleniyor ve maalesef “hiç olmasa daha iyi” dedirtecek aşağıdaki maddeler (özellikle tahkim maddesi) bugün anayasamızda yer alıyor.

IX. Gençlik ve Spor

B. Sporun geliştirilmesi ve tahkim

MADDE 59 – Devlet, her yaştaki Türk vatandaşlarının beden ve ruh sağlığını geliştirecek tedbirleri alır, sporun kitlelere yayılmasını teşvik eder.

Devlet başarılı sporcuyu korur.

(Ek fıkra: 17/3/2011-6214/1 md.) Spor federasyonlarının spor faaliyetlerinin yönetimine ve disiplinine ilişkin kararlarına karşı ancak zorunlu tahkim yoluna başvurulabilir. Tahkim kurulu kararları kesin olup bu kararlara karşı hiçbir yargı merciine başvurulamaz.

Anayasa’daki tahkim maddesi ile ilgili düşüncelerimi daha önce Ankaraspor ve Fenerbahçe’nin CAS süreci ile ilgili yazılarımda değinmiştim. (link 1 ve link 2)

Avrupa’nın en saygın Spor Yönetimi uzmanlarından Sean Hamil ile yaptığımız bir roportajda kendisine konu ile ilgili görüşlerini sormuştuk. Röportajın tamamı burada. Soruya verdiği verilen net cevap, aslında bizdeki düzenlemenin yurtdışında nasıl algılandığını özetliyor.

“İngiltere’de sporcuların spor tahkimi dışında bir mahkemeye başvurmasının önünün kesilmesi kabul edilemez bir durumdur.” Sean Hamil

3. DÜNYADAN ÖRNEKLER

Andre Noel Chaker tarafından Avrupa Konseyi için hazırlanmış ve 2004 yılında yayınlanmış olan “Sporda İyi Yönetişim”  raporu, sporun anayasa ve kanunlardaki yerine ilişkin en önemli kaynak durumunda. 20 Avrupa ülkesini kapsayan araştırmaya göre bu ülkelerden 7 tanesinde anayasada spora yer verilirken 13 tanesinde spora ilişkin herhangi bir madde yok.

Araştırma döneminde anayasada sporun yer bulması konusunda aşağıdaki tabloya ulaşılmış. Listedeki büyük ülkelerin anayasalarına bugün tekrar göz attığımızda herhangi bir değişiklik olmadığını görüyoruz.

Almanya, Birleşik Krallık, Fransa, Hollanda, Çek Cumhuriyeti, Ermenistan, Azerbaycan, Güney Kıbrıs, Estonya, Finlandiya,  Gürcistan,  Letonya ve  Slovenya’da anayasada spora ilişkin herhangi bir madde bulunmazken Avusturya, Hırvatistan, Macaristan, İtalya, Litvanya, Romanya ve İsviçre’de spor, anayasada yer bulmuştur. Spora anayasalarında yer veren ülkelerde içerik olarak birbirinden farklı konulara odaklanmışlardır.

Chaker’in çalışmasının konumuz ile ilgili bölümünün çevirisini aşağıda okuyabilirsiniz.

Spor İçin Yasal Çerçeve
Yürürlükteki Düzenlemeler
Değerlendirmeye alınmış olan ülkelerdeki kanuni çerçeve Tablo 1’de özetlenmiştir. Katılan ülkelerden yedi tanesinin anayasasında spor ile ilgili maddeler vardır. Değerlendirmedeki bütün bu ülkelerden sadece Almanya, Hollanda ve İngiltere ulusal seviyede spesifik bir kanuna sahip değildir. On iki ülke “müdahaleci bir spor mevzuatı modeli uygularken, sekiz tanesi “müdahaleci olmayan” bir spor mevzuatı modeli uygulamaktadır.
Tablo 1 – Avrupa ülkelerindeki Spor Mevzuatı Çerçevesi

Ülke Anayasada spor Spor kanunu   Spor Mevzuatı Türü
Ermenistan Hayır Evet Müdahaleci
Avusturya Evet Evet Müdahaleci değil
Azerbaycan Hayır Evet Müdahaleci
Hırvatistan Evet Evet Müdahaleci
Kıbrıs Hayır Evet Müdahaleci değil
Çek Cum-huriyeti Hayır Evet Müdahaleci değil
Estonya Hayır Evet Müdahaleci
Finlandiya Hayır Evet Müdahaleci değil
Fransa Hayır Evet Müdahaleci
Gürcistan Hayır Evet Müdahaleci
Almanya Hayır Hayır Müdahaleci değil
Macaristan Evet Evet Müdahaleci
İtalya Evet Evet Müdahaleci
Letonya Hayır Evet Müdahaleci
Litvanya Evet Evet Müdahaleci
Hollanda Hayır Hayır Müdahaleci değil
Romanya Evet Evet Müdahaleci
Slovenya Hayır Evet Müdahaleci
İsviçre Evet Evet Müdahaleci değil
Birleşik Krallık Hayır Hayır Müdahaleci değil
Anayasalarda Spor

Anayasalarına sporu dahil etmiş olan ülkelerdeki kanun maddeleri içerik ve şekil açısından farklılık göstermektedir. Hırvatistan, Macaristan, Litvanya, ve Romanya’nın anayasaları, tüm vatandaşlar için spor yapma ve fiziksel aktivite özgürlüğünü korumaktadır. Avusturya, İtalya ve İsviçre’de, anayasadaki spor ile ilgili maddeler tek başına sporun korunmasından çok, ulusal ve bölgesel yönetimler arasında güç bölümü ile ilgilidir. Bu tür bir bağlamda, spor yapma hakkının anayasa ile korunması daha dolaylı olmaktadır. Şaşırtıcı olmayan şekilde, bu yedi ülkenin hepsi spor ile ilgili temel bir kanuna sahiplerdir ve Avusturya ve İsviçre’nin dışında, müdahaleci bir mevzuatı modeli benimsemişlerdir.

Avrupa’da, ulusal anayasalara spor konusunun dahil edilmesi genelde anayasal yürürlüğe girmenin zamanlamasına bağlıdır. Daha yakın zaman ait anayasal metinleri ve değişiklikleri olan ülkeler genelde spor ile ilgili referans maddeler içermişlerdir. Bunun aksine, daha eski olan anayasa metinleri, sporun önemli bir sosyal aktivite olarak ortaya çıkışı yakın zamana dayandığı için, spor konusuna değinmemektedir. Spor konusunu doğrudan anayasalarına dahil etmiş olan dört ülke, demokrasiye yeni geçmiş, eski komunist devletlerdir.

Sporu anayasa metinlerine dahil etmenin ulusal spor politikası üzerindeki etkisini ölçmek kolay değildir. Bu çalışmada gözlemlenebileceği gibi, değerlendirilen ülkelerin çoğu, spora yönelik temel bir anayasal koruma olmaksızın hızla gelişen bir spor hareketine sahiplerdir. Ancak, spor için anayasal korumanın, “devletin spor faaliyetlerini durdurmaya çalışabileceği “en kötü senaryo” duru-muna karşı bir garanti olduğu iddia edilebilir. Spora yönelik anayasal bir statünün aynı zamanda, kritik devlet kurumları ve bakanlıklar dahil olmak üzere ulusal paydaşlar nezdinde bir ülkenin spor hareketinin lobi faaliyetlerine büyük destek olduğu da söylenebilir.

4. ÇEŞİTLİ ÜLKELERDEN ANAYASADA SPOR ÖRNEKLERİ

Aşağıdaki bölümler resmi dokümanlardan ve/veya resmi İngilizce çevirilerden alınmıştır. Sadece Azerbaycan ve Rusya ile ilgili bölümler Anayasa Hukuku uzmanı Prof. Kemal Gözler tarafından hazırlanan anayasa.gen.tr internet sitesinden alınmıştır.

Amerika Birleşik Devletleri

Anayasada spor ile ilgili herhangi bir madde yok.

Kaynak: http://constitutioncenter.org/media/files/constitution-full-text.pdf

Avustralya

Anayasada spor ile ilgili herhangi bir madde yok.

Kaynak: http://www.aph.gov.au/About_Parliament/Senate/Powers_practice_n_procedures/~/media/05%20About%20Parliament/52%20Sen/523%20PPP/constitution%20pdf.ashx

Avusturya

Avusturya Anayasası’nın 11. maddesinin 2. fıkrasında spora atıf var fakat buradaki kavram spor eğitimi anlamında kullanılmıştır (Sportunterrichtswesens).

İlgili madde spor eğitimi alanındaki sorumluluğun federal yönetimde mi yoksa merkezi hükümette mi olduğunu belirliyor. Spor eğitimi ile ilgili yasama yetkisinin Federasyonda, yürütme yetkisinin eyaletlerde olduğu belirtiliyor.

Kaynak: http://www.ris.bka.gv.at/Dokumente/Erv/ERV_1930_1/ERV_1930_1.pdf

Azerbaycan

Anayasada spora ilişkin herhangi bir madde yok.

Kaynak: http://www.anayasa.gen.tr/azerbaycan-eleskerli.doc

Belçika

Anayasada spora ilişkin herhangi bir madde yok.

Kaynak: http://www.dekamer.be/kvvcr/pdf_sections/publications/constitution/grondwetEN.pdf

Birleşik Krallık

Birleşik Krallığın anayasası yoktur.

Brezilya

Brezilya Anayasası bu araştırmada incelediğimiz ülkeler arasında spora en geniş yer vermiş olan ülke. Buna rağmen spordaki yolsuzluklar konusunda hem global hem de yerel pazarda en istikrarsız ülkelerden bir tanesi.

Nasıl bir tesadüftür ki bu sistem tüm bu hukuki düzenlemelere rağmen global spor yönetimindeki en tartışmalı yöneticilerden bazılarını üretmeyi başarmıştır (bkz. Joao Havelange ve Rıcardo Texeria).

Brezilya Anayasası’nın Başlık 2 altındaki Bölüm 1, Madde 5’in 28. fıkrasının A bendinde sportif aktivitelere katılım hakkına yer verilmektedir. Ayrıca Başlık 3 altında Politik ve İdari Organizasyon ile ilgili konuları düzenleyen birinci bölümün Madde 24’ün 9 bendinde spor ile ilgili yasama hakkının hem merkezi hükümetin hem de yerel hükümetin yetki alanında olduğu vurgulanmıştır.

Ayrıca yine Başlık 3 altındaki Bölüm 3 Eğitim, Kültür ve Spor’a ayrılmıştır. Burada spor yapma hakkı dışında bizdekine benzer sporun yapılanmasına ilişkin de bazı maddeler bulunmaktadır. Buradaki maddelerde spor kurumlarının özerkliğine atıfta bulunuluyor ve spor hukuku ile devlet hukuku arasındaki işleyişe değiniliyor. Adli yargı yolu tıkanmamış fakat spor hukukunundaki tüm olasılıklar denenmiş olma zorunluluğu getirilmiş.

Aynı bölümdeki engelli vatandaşların kültür, rekreasyon ve spor hayatına katılımın düzenlendiği 30. maddede engellilerin spora katılım haklarına ve toplu-mun diğer kesimleriyle eşit haklara sahip olduklarına vurgu yapılmaktadır. Bu konuda tartışılması gereken bir başka başlık olabilir. Özellikle Türkiye Paralimpik Komitesi, Bedensel Engelliler Spor Federasyonu, Ampüte spor kulüpleri ve top-lumdaki engelli vatandaşları temsil eden kurumlar ile tüm paydaşların bu konu üzerine düşünmelerinde fayda var. Fakat buy yazıyı uzmanlık alanıma odaklanmıştır.

Kaynak: http://bd.camara.gov.br/bd/bitstream/handle/bdcamara/1344/constituicao_ingles_3ed.pdf?sequence=7
http://www2.camara.leg.br/english/brazilian-constitution-2

Çin

Spor Çin Anayasası’nda yer bulmuyor fakat fiziksel aktiviteye yer verilmiş. Anayasada federal yönetimlerin fiziksel kültür konusunda yetkili oldukları belirtilmiş.

Kaynak: http://www.npc.gov.cn/englishnpc/Constitution/

Fransa

Fransa Anayasası’nda spor veya fiziksel aktiviteye iliskin madde yok. AB arastirmasinda da yoktu…

Kaynak: http://www.assemblee-nationale.fr/english/8ab.asp

İsviçre

İsviçre Konfederasyonu Federal Anayasası (Tarih: 18 Nisan 1999 – 11 Mart 2012 itibarıyla)

Madde 68 Spor

Konfederasyon sporu, özellikle de spor eğitimini teşvik eder
Bir spor okulu işletebilir
Gençler için spor kanunları düzenleyebilir ve okullarda sporu zorunlu hale getirebilir

Kaynak: http://www.admin.ch/ch/e/rs/1/101.en.pdf

İtalya

Sadece yasama yetkisinin kimde olduguna iliskin bir madde var. Hem merkezi idare hem de yerel yönetimlere bu konuda sorumluluklar verilmiş.

Japonya

Yok

Kaynak: http://www.kantei.go.jp/foreign/constitution_and_government_of_japan/constitution_e.html

Romanya

Romanya Anayasası’nın çocuk ve gençlerin korunmasına yönelik 49. maddesinin 5. fıkrasında Devlet kurumlarını gençlerin politik, sosyal, ekonomik, kültürel ve sportif hayata ücretsiz katılımını mümkün kılacak ortamın oluşmasını sağlamakla yükümlü kılmıştır.

Kaynak: http://www.cdep.ro/pls/dic/site.page?id=371&idl=2&par1=3

Rusya

İnsan ve vatandaş hak ve özgürlüklerini belirleyen ikinci bölümde beden eğitimi ve sporun geliştirilmesi teşvik edilir diyor.

Federal düzene ilişkin üçüncü bölümdeyse beden eğitimi ve sporun geliştirilmesinin merkezi hükümet ile federal unsurların ortak sorumluluğu olduğu vurgulanıyor.

Kaynaklar:
Turkcesi - http://www.anayasa.gen.tr/rusya.htm
Ingilizce - http://www.constitution.ru/en/10003000-01.htm 
İndir: http://www.constitution.ru/zip/constitution_eng.ZIP

5. YENİ ANAYASADA SPORA YER VERİLMELİ Mİ?

Bizim anladığımız haliyle spora anayasada yer verilmesine ihtiyaç olduğu görüşünde değilim. Anayasa toplumsal bir belgedir ve herhangi bir endüstriye özel statü vermek için kullanılmamalıdır. ihtiyaç duyulacak düzenlemeler gere-kirse yasalar ile yapılabilir. Böylece spor kurumlarına yargı yetkisi vererek oluştu-rulan tekel hakkı ve temel hak ve özgürlüklerin bu sayede önüne geçilmesi süreci de son bulacaktır.

Profesyonel spor, kitlelerin ilgisini çeken fakat bu ilgiye karşın ürettiği kamusal fayda tartışmalı (genellikle abartılan) bir alandır. Spora seyirci olmanın herhangi kayda değer bir faydası olduğunu söylemek güçtür. Bunun daha sağlıklı, mutlu ve/veya ahlaklı bir toplum ile ilintisi de kopuktur. Profesyonel sporun daha çok seyirci yarattığını fakat bunu daha aktif bir toplum yaratmaya yöneltemediğini söyleyebiliriz. Bir çok akademik çalışma da elit seviye spordaki başarı düzeyinin halkın spora katılımına etkisinin sanıldığı kadar kuvvetli olmadığını ortaya koymaktadır.

Ben tüm bu sebeplerden ötürü spor yerine daha geniş bir kavram olan ve faydaları kanıtlanmış fiziksel aktivitenin anayasal bir hak olarak yer bulmasının faydalı olabileceğini, en azından bunun üzerinde düşünülmesi gerektiğini söylüyorum.

Bir sonraki bölümde bu konuyu daha detaylı ele alacağız.

6. FİZİKSEL AKTİVİTE HAKKI

Sporun tanımlanması ve sınırlarının belirlenmesinde bazı pratik zorluklar bulunmakta (1). Böyle bir kavram yerine tartışmaların bireylerin bedensel, ruhsal ve top-lumsal sağlıklarına katkıda bulunacak “fiziksel aktivitede bulunabilme hakkı” (2) üzerine odaklanması gerektiğini düşünüyorum . Spor teriminden farklı olarak, daha tanımlanabilir, evrensel bir anlam taşıyan, hem birey hem de toplum sağlığı açısından önemli, herkesi ilgilendiren bir hakkın anayasada bir madde ile teminat altına alınması tartışmaya açılmalıdır düşüncesindeyim.

Spor fiziksel aktiviteyi bazı kurallar ile sınırlıyor ve genellikle rekabetçi bir ortama sokuyor. Oysa benim dikkat çekmek istediğim bireylerin, sağlık, sosyal ve ruh-sal gelişimleri için gerekli olan fiziksel aktiviteleri yerine getirebilecekleri imkanların sağlanmasıdır. Bunun için aslında yeterli büyüklükte, kişilere yürüme mesafesinde açık alanların bulunması ilk şarttır. İnsanlar burada istedikleri aktiviteyi gerçekleştirebilirler. Şehirlerin yeniden şekillendirildiği bu günlerde öncelikle bu alanların (açık hava, asgari kesintisiz 10.000 metrekare alan, ücretsiz kullanılabilinen ve azami 15dk. yürüme mesafesinde) şehir planlarına dahil edilmesi sağlanmalıdır. Bu hem spor kültürünün oluşmasına, hem de tabandan elit seviyeye sporun gelişmesini sağlayacak, aynı zamanda toplumdaki tüm bireyleri ilgilendiren tek ‘sportif’ haktır.

Aslında en önemli sorun sporun bir mevzuata bağlanması değildir. Dünyada sporda öne çıkmış ülkelerin önemli kısmında spora anayasada ve hatta bazılarında yasalarda bile yer verilmemiştir (Bu konuyu 3. bölümde incelemiştik). Halkın spor yapması, toplum sağlığı, sosyal hedeflere (eğitim, topluma entegrasyon, katılımcılık vb.) ulaşılması ile ilgili konuların dışında kalan ve elit seviye olarak adlandırılan (3)  spora ilişkin yasa, ayrıcalık ve düzenlemelere çok nadir rastlanmaktadır. Özellikle Avrupa Spor Sistemi içerisinde buna oldukça nadir rastlanır. Konuya ilişkin daha detaylı bir yazı için (AB ve Spor – https://kafatopu.wordpress.com/arastirmalar/ab-ve-avrupa-futbolu/) ve AB’nin spor politikası ile ilgili Play the Game 2012 konferansındaki tartışmalar için (PTG’de Avrupa Birliği ve Spor Tartışmaları – http://wp.me/pvsQV-mB).

Anayasaya eklenecek bu madde, bundan sonra şehir planlarında ve yerel yönetim politikalarında halkın spor yapma, fiziksel aktivitede bulunma hakkının gözetilmesine dayanak oluşturabilmelidir.

7. SONUÇ

Önerilerimizi aşağıdaki gibi somutlaştırabiliriz;

  • Anayasa’da spor ile ilgili herhangi bir maddeye gerek yoktur. Özellikle de sporun örgütlenmesi, hukuku ve ekonomik yapısına ilişkin herhangi bir maddeden kesinlikle kaçınılmalıdır
  • Toplumsal sözleşme olarak tanımlanan anayasada, günümüzde yürürlükte olan tahkim maddesi gibi sadece ufak bir kesimi ilgilendiren, tutarsız ve temel hak ve özgürlükleri hiçe sayan maddelerin bulunması hem anayasanın ruhuna terstir hem de bu tıp düzenlemeler bugün olduğu gibi ileride de sorundan başka hiç bir şey getirmeyecektir
  • Üzerinde tartışılmaya değer tek konunun mevcut anayasadaki 59. maddenin ilk fıkrasının (Devlet, her yaştaki Türk vatandaşlarının beden ve ruh sağlığını geliştirecek tedbirleri alır, sporun kitlelere yayılmasını teşvik eder.) üzerine yeniden düşünülmesi, işlerlik kazandırılması ve detaylandırılması olabilir
  • Burada bireyin temel hakkı olarak spor yerine bedensel, ruhsal ve toplumsal sagiligini geliştirecek “fiziki aktivitede bulunabilme hakkı” tartışmaya açılmalıdır
  • Anayasadaki düzenlemeler mevcut toplumsal yaşam alanlarının bu hak gözetilerek yeniden düşünülmesini, yeniden yapılanmalarda da dikkatle göz önünde bulundurulmasını sağlamalıdır
  • Elit sporun gerçek anlamda özerk olabilmesi bu alandaki hukuki, ekonomik, yapısal düzenleme ve ayrıcalıkların ortadan kaldırılması ile mümkündür
  • Devlet, anayasadaki yeni düzenlemenin de verdiği güç ile esas olarak bireylerin daha aktif bir yaşam tarzı geliştirmelerine odaklanmalı, ağırlıklı olarak profesyonel faaliyetlerin desteklenmesine aktarılan kaynaklar fiziksel aktiviteyi teşvik edecek projelere kaydırılmalıdır
Dip Notlar
(1) Neyin spor olup olmadığına kimin karar vereceği bile belirli değil. IOC mi? GSB mi? Diğer yandan otomobil yarışları bir spor olarak kabul edilmesine karşın toplumsal faydasının ne olduğu tartışmalıdır. Ticari fayda çok açık olmasına karşın tüm toplumun faydasının nerede olduğu belirsizdir. Ayrıca birey ve toplum için faydalı bir çok fiziksel aktivite spor olarak tanımlanmamaktadır. 
(2) Daha doğru bir tanımlamaya dil bilimciler ve hukukçular karar verebilirler. Benim buradaki amacım bireyin fiziksel, ruhsal ve toplumsal gelişimi için spor ve benzeri aktivitelerde bulunabilmesinin bir hak ve artık günümüzde bir ihtiyaç olduğunu anlatmaktır. 
(3) Profesyonel seviye de diyebiliriz fakat özellikle bu terimi kullanmıyorum çünkü ülkemizde milyonlarca dolar bütçelerin konuşulduğu bazı branşlar bile halen daha “amatör sporlar” olarak anılıyor garip bir şekilde. Sporcuların tam zamanlı olarak ücret karşılığı spor yaptıkları her durum profesyonel spora örnektir. Sporun amatörü ve profesyoneli olmaz sporcunun olur. Günümüzde ülkemizde profesyonel yelkenciler de var amatör futbolcular da.
Reklamlar

Yorumlarınızı paylaşın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s